Krystian Legierski
Urodził się 22 kwietnia1978 r., pochodzi z Koniakowa w Beskidzie Śląskim – polski polityk lewicowy, prawnik, dziennikarz, działacz na rzecz osób LGBTCzołowy działacz partii „Zieloni 2004” (do lutego 2006 był członkiem Rady krajowej partii, obecnie jest członkiem Zarządu krajowego).
W latach 2007/2008 wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku gender studies. Prowadził zajęcia pt. „Homoseksualizm w wybranych kontekstach”.Od października 2006 do listopada 2010 r. redaktor współprowadzący audycję radiową „Lepiej późno, niż wcale” w warszawskim radio TOK FM, poruszającą kwestie środowisk LGBT. Wcześniej prowadził audycję radiową „Gejzer” w „Radio 94”.
Animator kultury alternatywnej, wegetarianin: współwłaściciel warszawskich klubów: „Tomba-Tomba” przy ul. Brzozowa 37 i „M25” przy ul. Mińska 25, kawiarni „Sklep z kanapkami” przy ul. Krakowskie Przedmieście 11 oraz nie istniejącego już „Le Madame” przy ul. Koźla 12, W 2005 r. został nagrodzony przez redakcję dodatku dziennika „Gazeta Wyborcza” – „Duży Format”, tytułem „Człowieka Dużego Formatu”.
Działalność publiczna:
Aktywnie działa na rzecz afirmacji mniejszości seksualnych, do 2001 r. m.in. w Stowarzyszeniu Lambda. W ramach działalności w Stowarzyszeniu nawiązał współpracę z Komendą Główną Policji w celu lepszego rozpoznania przez Policję problemów przed jakimi stają społeczności LGBT w Polsce.
Współuczestniczył w tworzeniu projektu Ustawy o rejestrowanych związkach między osobami tej samej płci, firmowanej przez Marię Szyszkowską.
Jest twórcą „Listu otwartego prawników” do ówczesnego prezydenta miasta Warszawy, Lecha Kaczyńskiego w związku z wydanym przez niego zakazem dla odbycia się Parady Równości w 2005 r.
Był autorem listu skierowanego do Konferencji Episkopatu Polski (reprezentanta władz kościoła rzymsko-katolickiego, mającego w Polsce charakter religii państwowej), wzywający do poszanowania praw osób homoseksualnych w Polsce.
Jest współautorem – obok z Magdaleny Mosiewicz i Izabeli Jarugi-Nowackiej listu do Marszałka Sejmu Republiki Litewskiej protestującego przeciw uchwaleniu przez Sejm Litwy prawa do dyskryminowania osób homoseksualnych w tym kraju. List podpisało 31 polskich parlamentarzystów.
W 2002 r. z jego inicjatywy oraz dzięki wsparciu polskiego Pełnomocnika Rządu do Spraw Równego Statusu Kobiet i Mężczyzn Izabeli Jarugi-Nowackiej, zorganizowano w Urzędzie Rady Ministrów pierwszą konferencję poświęcona sprawom polskich środowisk LGBT.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 r. kandydował z listy partii „Zieloni 2004”
W wyborach do polskiego Sejmu w 2005 r. kandydował w Warszawie z listy partii „Socjaldemokracja Polska” (SdPL).
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 r. kandydował w Warszawie z listy ugrupowania politycznego „Porozumienie dla Przyszłości–Centrolewica” (PdP-CentroLewica) na ósmej pozycji. Zdobył 1601 głosów, co było czwartym wynikiem na tej liście.
Podczas kampanii wyborczej 2009 r. wytoczył proces sądowy trójce kandydatów komitetu wyborczego skrajnie prawicowej partii „Prawica RP”. Żądał sądowego sprostowania rozpowszechnianych przez polską skrajną prawicę poglądów o tym, że: „homoseksualizm jest chorobą genetyczną oraz genetycznym uszkodzeniem mózgu”. Polskie sądy oddaliły ten pozew, popierając poglądy skrajnie prawicowych polityków na homoseksualizm. Legierski skierował skargę na tę decyzję polskich sądów do europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu.
Współtwórca Fundacji Panoptykon zajmującej się monitoringiem poszanowania prawa do prywatności.
Współtwórca Grupy Inicjatywnej do spraw związków partnerskich, zajmującej się przygotowaniem do wprowadzenia w Polsce regulacji prawnych dotyczących związków niemałżeńskich w tym związków jednopłciowych.
Radny:
|
